Entre versos e poesia: a trajetória artística de Priscila Medeiros

No sertão do Cariri paraibano, onde o vento sopra histórias e a terra germina versos, nasceu Aila Priscila Paulino Medeiros, em 5 de fevereiro de 1990, na cidade de Gurjão. Filha de Maria de Fátima e Percilio Medeiros, conhecido como Tuta, foi embalada desde cedo por rezas e cantigas herdadas da voz suave e marcante de sua avó, Dona Zefa de Nobilino (in memória); memória viva que ainda hoje ressoa em cada palavra que Priscila escreve.
Criada entre raízes profundas e afetos simples, cresceu em um lar onde a tradição nordestina não era apenas lembrança, mas parte do cotidiano; nas festas, nas conversas de calçada, no cheiro do milho assado e no compasso da sanfona. Foi nesse cenário que ela começou a tecer sua ligação com a arte; primeiro com o ouvir atento, depois com o escrever cuidadoso.

Autodativa no violão, Priscila descobriu que a música era extensão de sua alma; em cada acorde, encontrava espaço para transformar vivências em canções, dores em cura, lembranças em versos. A fé também moldou sua relação com a música. Desde os 12 anos, quando começou a tocar pandeirola nas missas, Priscila já sentia o chamado que a faria ecoar sua voz entre as paredes sagradas da igreja. Com 14 para 15 anos, passou a cantar salmos e ali, entre harmonias suaves e palavras litúrgicas, foi descobrindo a força que sua voz tinha de tocar as almas.
Nesse caminho de descoberta e entrega, uma figura foi essencial: Dona Maria Auxiliadora (in memória) “Maria me ensinou melodias de salmos do Ofício Divino, me ensinou a ler respeitando ponto e vírgula. A ter uma boa dicção”, recorda Priscila com carinho. Dona Maria lhe emprestava a liturgia para que ela pudesse levar para casa, ensaiar a leitura e, depois, retornar para ler, sob o olhar atento e generoso de quem sabia reconhecer e lapidar talentos. Essa troca se tornou um pilar na formação de Priscila, não só como musicista, mas como alguém que vive a liturgia com o coração. Em 28 de março de 2012, uniu-se ao Ministério São Sebastião, onde começou a tocar violão e, mais tarde, assumiu a coordenação com amor e dedicação. Há mais de oito anos à frente do grupo, sua presença é guia e consolo, fazendo da música uma ponte entre o divino e o coração de quem escuta.

A poesia não tardou a chegar, ela abraçou como quem reencontra uma parte de si. Inspirada por nomes como Patativa do Assaré, Pinto do Monteiro e Vinícius de Moraes, aprendeu a brincar com as palavras com a mesma liberdade de quem brinca na rua ao cair da tarde.
Aos 15 anos, escreveu seu primeiro soneto, inspirado em Vinícius de Moraes; e não parou mais. Por incentivo de amigos, passou a escrever para a quadrilha junina de seu município; missão que já desempenha há oito anos com dedicação e afeto. Essas experiências afiaram sua rima e sua métrica; abrindo caminho para a criação de cordéis que se tornaram verdadeiros retratos do sertão. Um deles, "O retorno de Lampião para o Sertão", nasceu como peça teatral, mas ganhou força própria nas mãos de Priscila, que o transformou em arte viva e pulsante.
Sua trajetória profissional é guiada pela sensibilidade de quem cuida do outro. Formada em Nutrição, atua na área de diversas formas, seja ela particular ou em clínicas, Priscila também é agente de Vigilância sanitária do município. Durante a pandemia, esteve atuando na linha de frente, enfrentando os desafios diários com coragem e empatia.

Ainda durante a pandemia, Priscila participou de um livro coletivo. Intitulado de “versosterapia” esta experiência, ela relembra “Essa foi uma oportunidade muito especial que se passou na pandemia. Estava um tempo ocioso. E que, pra mim, realmente foi uma terapia. Porque eu pude ter o espaço pra conseguir enviar algumas poesias e sair nesse livro. O livro tinha justamente a intenção de vir como uma terapia, através dos versos, naquele momento tão difícil que o povo passava, que era a pandemia.”
Apaixonada também pela música popular nordestina, carrega em seu repertório referências como Elba Ramalho, Zé Ramalho e Chico César; entre muitos outros artistas que traduzem o espírito da terra.
Sua escrita não nasceu nos bancos das universidades, mas no terreiro da vida; entre conversas de quintal e memórias partilhadas ao pé do fogão. Carrega o brilho da palavra viva; aquela que se aprende escutando os mais velhos, observando o mundo e sentindo o pulsar da terra. Sua literatura é instintiva, enraizada e afetuosa; um saber que brota da experiência e floresce na alma.

Priscila acredita, com esperança serena, que o espaço para a mulher no cordel vem crescendo; cita com entusiasmo o projeto "Cordel das Rosas", feito só por mulheres, e vê na sala de aula um território fértil para a literatura popular continuar florescendo.
Hoje, cultiva um livro em silêncio; ainda sem título, sem data de publicação, mas cheio de sentimento. Vai escrevendo aos poucos, quando a inspiração sopra; como o vento que chega sem avisar no cariri. Um projeto que carrega no tempo da alma, e não do relógio ou do prazo do calendário. Deseja ser lembrada não como alguém que buscou a fama, mas como quem, com doçura e verdade, inspirou outras pessoas a escrever, cantar, e sonhar.

Guarda como lembrança afetiva as festas de sua rua; o Carnaval e o São João, quando sua mãe e avó se juntavam para formar o bloco, e a quadrilha; que até hoje, mais de vinte anos depois, continua viva e dançante. Essa memória, ela diz, é uma das maiores alegrias que carrega no peito.
Para quem sonha em seguir a trilha da poesia popular ou do cordel, ela deixa uma mensagem simples e poderosa: “Busque sua essência; é nela que mora a força da inspiração. E nunca desista dos seus sonhos, mesmo diante das dificuldades; a poesia nasce quando a gente acredita que pode transformar sentimento em palavra, memória em eternidade.”

Priscila Medeiros e, a sim, uma ponte delicada entre passado e presente; seu trabalho é semente lançada na terra da cultura, onde as raízes são profundas e os frutos, poesia.
Foto: Leandro Felix Foto: Leandro Felix Foto: Leandro Felix Foto: Leandro Felix Foto: Leandro Felix Foto: Leandro Felix Foto: Leandro Felix Foto: Leandro Felix Foto: Leandro Felix Foto: Leandro Felix Foto: Leandro Felix
Expediente
Fotografia: Leandro Felix
Redação: Leandro Felix
Entrevistador : Leandro Felix
Produção : Leandro Felix
Revisão: Leandro Felix
Monitoria : Bianca Dantas e Cecília Sales
Supervisão editorial: Rostand Melo e Ada Guedes
Agradecimento: A Fátima a mulher que trouxe Priscila ao mundo, por preservar tão bem a memória de Dona Zefa, e nos disponibilizado o cenário da Casa de taipa.




jw888 trông giống mấy trang mình từng lướt trước đây, kiểu chia nội dung theo từng khối để đọc cho nhanh, nên vào xem thử thì thấy cũng dễ chịu. Mình thích cái cách họ để phần giới thiệu và thông tin tổng quan ngay phía trên, kéo xuống không bị rối mắt, chữ vừa phải nên đọc một mạch vẫn theo kịp. Có đoạn nói về mã hóa SSL 256-bit với bảo mật nhiều lớp, nghe vậy cũng yên tâm hơn chút khi nhìn quanh, dù mình chỉ xem giao diện và cách họ trình bày thôi. Menu để chỗ dễ nhìn nên chuyển qua lại không phải đoán. Nói chung không cần tìm lâu vẫn biết mình đang…
tỷ lệ kèo nhà cái 5 đang được bàn nhiều nên mình ghé qua xem thử trang họ làm thế nào cho dễ theo dõi. Mình lướt kiểu người dùng bình thường thôi, chủ yếu nhìn bố cục và cách họ để thông tin trên một màn hình. Trang này đặt tiêu đề về kèo nhà cái soi kèo khá thẳng, kéo xuống là gặp ngay phần nội dung chính chứ không phải mò lâu. Có đoạn họ nói hệ thống đồng bộ kèo theo thời gian thực cho mấy giải lớn, đọc lướt cũng hiểu họ muốn nhấn vào chuyện cập nhật nhanh. Mình thích nhất là bảng tỷ lệ kèo trình bày dạng cột, mắt liếc một vòng…
https://hi88o.com/ mình thấy bạn bè nhắc vài lần nên cũng bấm vào coi thử cho biết thôi. Không có ngồi đọc kỹ hay làm gì nhiều, chủ yếu lướt qua xem họ thiết kế trang ra sao. Cảm giác đầu tiên là giao diện nhìn khá sáng và thoáng, kéo xuống không bị rối mắt. Mình để ý mấy phần nội dung được chia thành từng khối riêng nên nhìn phát là biết chỗ nào là chỗ nào, không bị dính tùm lum. Với lại cái menu đặt khá dễ thấy, bấm qua lại mấy trang cũng nhanh, không phải mò. Nói chung kiểu trình bày này hợp với người chỉ muốn xem nhanh, vì các block tách bạch và…
link jw88 so với mấy nền tảng mình từng lướt trước đây thì nhìn đỡ rối hơn hẳn, chữ với khối nội dung đặt thẳng hàng nên đọc nhanh vẫn theo kịp, mình vào chỉ để xem họ trình bày thông tin kiểu gì thôi chứ không đào sâu; phần “JW88 là ai” viết ngắn gọn, kiểu nói rõ họ làm dịch vụ giải trí trực tuyến và có nhắc chuyện giấy phép, đọc vài dòng là hiểu họ muốn nói gì; mình cũng để ý là menu nằm chỗ dễ nhìn, bấm qua lại không bị khựng, font vừa mắt nên ngồi lâu không mỏi; nói chung cảm giác là họ chăm chút phần giao diện hơn nhiều trang…
https://qs88.gg/ so với mấy trang mình từng lướt trước đây kiểu bố cục loạn và chữ dính nhau thì trang này nhìn “đỡ cực” hơn hẳn. Mình mở trên điện thoại, kéo qua vài đoạn là thấy họ chia phần nội dung thành từng khối rõ ràng, tiêu đề đặt nổi nên mắt bắt nhanh, đọc lướt vẫn biết đang ở mục nào mà không cần phóng to thu nhỏ liên tục. Menu để chỗ dễ thấy nên đổi qua lại cũng tiện. Mình chỉ ghé phần nạp/rút xem thử, họ viết dạng từng bước ngắn gọn, kiểu nhìn phát hiểu cần làm gì trước sau, không vòng vo. Có thêm đoạn nói tải app cho Android/iOS bằng QR hoặc…